10. nov, 2013

kopie van de aarde?

In je hoofd zijn de beelden van vroeger, toen je klein was. De fantasiebeelden, beelden die alleen van horen zeggen zijn in je hoofd gevormd. Elk jaar kwamen die beelden terug met een massa gezang en als het terugkwam was het feest, vier dagen lang. Ja, ik heb het over het offerfeest. Vooraf aan het offerfeest gaan mensen naar de bedevaart, naar Mekka. Toen ik klein was en wanneer de Hadjis terugkwamen ging het hele dorp op bezoek bij de Hadjis die terugkwamen met veel spullen uit de heilige plaatsen. Een Hadji had dan een speciale sociale status verworven, een gezag en een titel. Hij of zij ging dan anders praten, anders voordoen alsof die ene bezoek een grondige verandering teweeg had gebracht. 

Er kwamen nooit details over de reis. Over de belevenissen. Iedereen vond het indrukwekkend. En dat maakte me nieuwsgierig naar het mysterie van Hadj.
Je groeit met de jaren en je ontdekt dingen die verder gaan dan wat het dorp is, zelfs verdergaan dan een grote stad, een miljoenen stad. Het feest wordt steeds gevierd.
Je denkt dat het helemaal geen mysterie is maar misschien de eenvoud. Een kolkende massa die witte kleding draagt en rondom een grote en hoge zwarte kleed loopt, rondom een kleed die een zwevende heilige steen verbergt. Een steen die niet gezien mag worden, een steen die kan de mens blind maken. Dus, kijken onder het kleed is verboden, een godslastering en zal fatale consequenties hebben. Zo heb ik het begrepen, me daarbij neergelegd en verder niet uitgezocht.
De jaren vliegen voorbij en elk jaar wordt de interesse vager. Je haalt je schouders op.
Na de chemische bombardementen op de Koerdische stad Halabdje in 1988 en het zien van de opgezwollen lichaampjes van kinderen, baby’s, vrouw en dieren waarover de Arabische en Islamitische landen bewust zwegen omdat ze bevriend waren met Saddam die de massamoorden liet uitvoeren raakte je het geloof in de mens bijna kwijt. Maar je wist dat al die slachtoffers van die stad ook allemaal moslims waren. Je dacht dat geen Koerd, die de ramp kent, zou ooit naar Mekka gaan reizen als protest voor het zwijgen over die misdaden.
Tot je grote verbazing groeit het aantal Hadji met de dag, onder de Koerden. De rijke Arabische landen investeren in Koerdistan en geven subsidies.
Je hoort dat er steeds meer interesse van je omgeving, familie en anderen. Je informeert en je merkt dat het ook in Nederland bloeiende handel is in de reizen voor de bedevaart. Touroperators van verschillende islamitische achtergronden organiseren de reizen, Marokkanen, Turken, Irakezen enzovoort.
Natuurlijk zoals het hoort feliciteer je de nieuwe Hadji’s met het veroveren van de status, je gunt iedereen zijn rust en plezier in zijn geloof. Soms wil je vragen stellen maar je wilt niet weer die cynicus zijn. Niet iedereen waardeert de vragen die twijfels bevatten en moeilijke situaties oproepen.
En weer kwamen twee nieuwe kersverse Hadji’s terug. En je gaat er heen om het te feliciteren in de trant van de tradities. Je wilt geen vragen stellen. Maar gelukkig is het echtpaar spraakzaam, niet fanatiek en vertelt over bepaalde details die een ander beeld geven dan de oppervlakkige beelden die je al decennia hoort.
Op je vraag of het paradijs zou bestaan lacht het echtpaar zegt lachend: ‘Dat is zeker anders hebben we tienduizend euro kwijt, voor niets.’
Daar, in die heilige plaatsen, onder de Hadji’s is ook haat en nijd. Er is competitie en strijd. Er is jaloezie. Er is ook liefde en diepe vertrouwen. En zijn goede gelovige mensen die geen vlieg kwaad doen maar er zijn ook dieven en mensen haters. Er is armoede, viezigheid en stank naast de welvaart en schoonheid. Er zijn onder de Hadjis die de massamoorden van Saddam nog steeds legitiem zien of helemaal ontkennen dat Saddam het gedaan had maar wijzen de beschuldigende vinger naar Iran.
Het echtpaar heeft ook daar in het heilige land, langs de rondjes om de heilige steen ook leed meegemaakt. Gelukkig hebben ze wel in een vijfsterrenhotel elke dag de rust gevonden om de ellende te vergeten.
Zou het hiernamaals een kopie zijn van wat de aarde is?