12. nov, 2013

Conducteur straft hoogbejaarde...

Je leest dat een hoogbejaarde vrouw van 89 jaar oud, die niet heeft ingecheckt, de trein uitgezet werd door een conducteur, een man die de vijftig had gepasseerd.
Dat incident staat niet op zichzelf en niet uniek. Eerder, ergens in april, werd een vrouw van 70 jaar, laat op de avond, ook uit de trein gezet omdat ze niet had ingecheckt.
Dat er zwarte rijders zijn dat geloof ik. Dat de conducteur hard moet optreden tegen de misbruikers begrijp ik evenzeer. De conducteur die de 89 jarige vrouw de trein had uitgezet had haar geen boete gegeven maar de mogelijkheid geboden om terug te keren: ‘U heeft zes minuten de tijd om te gaan inchecken en terug te keren.’
Dat zij het binnen de zes minuten het niet gered heeft is niet zijn schuld. Hij kon immers de trein niet hinderen te vertrekken. Hij handelde volgens de regels.
Een dergelijk iemand die deze mate van verantwoordelijkheidsgevoel heeft moet als een held gezien worden. En die conducteur is dan ook een held. Hij verdient een lintje op de eerste koningsdag. Ik weet bijna zeker dat hij hetzelfde gedaan zou hebben wanneer zijn eigen moeder, ook als die in de negentig is, dat hij hetzelfde gedaan zou hebben. Misschien had hij zijn moeder de mogelijkheid niet geboden om te gaan inchecken maar meteen een boete had gegeven. Dus, die hoogbejaarde vrouw mag van geluk spreken dat ze het te maken had met een patriot, een vaderlandse liefhebbende conducteur.

Ik kan het niet begrijpen dat er mensen zijn die het zielig vinden voor de hoogbejaarde vrouw, dat ze op die manier is uitgezet. Die mensen kijken niet naar het duivelse dilemma waarin die conducteur verkeerde.
Stel je voor. Je bent een man in uniform. Je moet een grote trein controleren. Je voelt je de baas over de trein. Nee, je bent de baas over de trein. Je bent de baas over de passagiers. Je denkt dat je in een maatschappij leeft die niet deugt. In een maatschappij die in een soort oorlog verkeert. Een maatschappij vol boeven, zwartrijders, criminelen, moordenaars, fanatici, politici, leugenaars, bedriegers, oplichters en noem maar op. Dat je elke dag met zulke mensen te maken hebt. Dat je elke dag met vertragingen en agressieve mensen te maken hebt. Dat je een hoogbejaarde ziet zitten een boek lezen, zich in een boek bijna verbergen. Je denkt na: ‘O, wat een lieve oma. Maar waarom probeert ze zich in haar boek te verbergen? Zou ze ook zwartrijden?’
En je krijgt gelijk. Ze heeft niet betaald. Je ziet in haar niet meer als een lieve oma maar als zwartrijdende heks. Je ziet haar kromme neus en grote wratten met haren op haar neus groeien. Je wrijft over je ogen. Je haalt die adem. Je bent getraind om je te beheersen. En omdat ze hoogbejaard is heb je medelijden met haar en denkt: ‘Oké, ik geef geen boete. Als ze de trein mist kan ze lekker even shoppen, ze heeft toch niets te doen. En dan pakt ze de volgende trein.’

Zo moet de conducteur gedacht hebben. Want de conducteur is de enige die zich kan voorstellen dat zwartrijden niet mag. Hij kan zich voorstellen dat wanneer alle hoogbejaarden zwart gaan rijden Nederlander failliet zal gaan.
In een machtpositie kunnen bepaalde mensen niet zo vaak komen. En die arme conducteur komt in die positie alleen wanneer hij zijn uniform aantrekt. Kan je je voorstellen dat hij thuis een rot leven heeft. Dat hij door zijn vrouw bedrogen wordt, door zijn kinderen met de nek aangekeken wordt en geen enkele vriend heeft waarmee hij het een en ander wat hij meemaakt bespreekt. Dat zijn chef hem niet waardeert omdat hij geen genoeg boetes uitdeelt.
Dat is toch zielig. Ja, die conducteur is een zielige man.