27. nov, 2013

Steniging van overspeligen!

Je zit tv te kijken, laat op de avond. Je ziet een bebaarde man met twee stenen in zijn hand en een grote plezierige glimlach op zijn gezicht. Hij slaat de twee stenen tegen elkaar en lacht in de camera. Het lijkt of hij een feest gaat vieren, een feest waarnaar hij erg uitgekeken heeft. Achter de man zie je een massa in een dorre en stoffige oppervlakte. Iedereen lijkt in extase. Het lijkt of ze juist de wereldcup hebben gewonnen. Maar nee. De camera wenkt naar rechts. In een eenzame kuil zit een blauwe gestalte. De gestalte lijkt op een kleine vrouw.
De man die de twee stenen tegen elkaar slaat en in de camera triomfantelijk lacht is helemaal klaar om goed te gaan mikken op het hoofd van de vrouw die overspel zou gepleegd hebben. Ja, de massa daar in dat Afgaanse dorp is bijeen gekomen niet om de lancering van een raket naar de ruimte te vieren of een wereldse sport overwinning maar ze vieren hun genot door twee mensen die samen een potje seks hadden, te gaan doden.
Op dat vlakke en stoffige landschap waar de eenzame gesluierde vrouw in de eenzame kuil zit beweegt de massa richting de vrouw.
Stel je voor dat jij in die kuil zit, machteloos, met handen en voeten vast geboeid. Waaraan zou je denken? Althans probeer aan die vrouw in die eenzame kuil te denken. Waaraan zou zij op dat moment horen of herinneren?
Nee, ze kan op dat moment niets zien. Ik had ooit een steniging op Youtube gezien die in Iran plaats had gevonden. Ik keek dat filmpje niet helemaal af. Het zien van dat filmpje was een soort marteling en ik dacht dat het afkijken een soort meedoen was. Je voelt je medeplichtig aan het executeren van de vrouw. In dat filmpje werd een jonge vrouw tot aan haar schouders ingegraven. Haar hoofd dat boven de grond uitstak werd geblinddoekt en fungeerde als schietschijf voor steen gooiende meute.

Even weer terug naar de Afghaanse vrouw die in een blauw gewaad gewikkeld is en wacht op haar executie. Haar executie die een volksfeest betekent. Wat zou ze op dat moment denken? Zou ze denken aan die plezierige momenten van haar overspel? Zou ze denken aan haar minnaar of hij hetzelfde lot treft? Zou ze spijt hebben van haar daad of denkt ze dat het wel de moeite waard was om daarvoor gestenigd te worden? Was het de eerste keer voor haar dat ze orgasme kreeg? Of denkt ze aan haar kinderen die hun hele leven getekend door het leven zouden gaan en hun hoofd nooit durven te heffen en in de ogen van mensen te kijken. Zou ze hopen dat ze bij de eerste steen bewusteloos zou raken en geen pijn meer zou voelen? Het zijn zo veel dingen waaraan de vrouw een paar minuten voor haar steniging kan denken. In ieder geval wat ze niet prettig zou vinden is dat ze daar machteloos moet wachten. Dat ze de lach en grappen moet aanhoren, dat ze een hoer is, een afvallige. De voetstappen die dichterbij komen, het heffen van de handen met de stenen omhoog kan ze misschien nog horen. En het beeld zou daarna zwart worden. En mocht wat die moordende massa gelijk zou hebben dat ze ook nog in de hel belanden zou de hel dan erger zijn dan leven tussen die massa?

Dit is geen droom of nachtmerrie maar een realiteit! Ja, Afghanistan is weer zo ver in haar vooruitgang op weg naar een rechtstaat. Na de militaire, economische en humanitaire hulp, gedurende 12 jaar die ze van de wereld krijgt om het land van de extreme wetten van de Taliban te bevrijden komt nota bene een werkgroep van het Afghaanse ministerie van Justitie met het voorstel om de steniging weer uit te gaan voeren. De werkgroep heeft deze vorm van de doodstraf opgenomen in een reeks voorstellen om het strafrecht te wijzigen.