11. jun, 2014

Maak van alles een feestje;)

Ik verheug me om weer in plaats van zes uur in de ochtend een uur eerder op te staan. Ik zal er altijd een feestje van maken en de routine van tandenpoetsen, scheren, douchen en ontbijten met een intens gevoel uitvoeren. Voor mijn vertrek van huis zal ik een dansje wagen voor de dag. Dat dansje moet je als een gebedje zien van een gelovige. Voor ik de fiets uit de garage haal zal ik hem eerste met 'goedemorgen' groeten, aaien en zelfs een kus erop plakken. Ik zal elke boom, struik, huis, fietspad en omstander gaan groeten. Onderweg naar het station zal ik van het gezang van de vogels in de bomen genieten. De vogels zingen altijd voor de lichamen die in de begraafplaats liggen en de zielen die er eventueel zweven.
Nee, ik zal niet aan de oorlog denken. Ik zal niet denken aan de zogenaamde extremisten die nu de soenitische gebieden op de Iraakse regering veroveren. Ik zal niet denken aan de burgeroorlog in Syrië en de kinderen die in de vluchtelingenkampen opgroeien. Ik zal ook niet aan Nader Shah denken. Of toch maar wel aan Nader Shah denken? Het positieve verhaal van Nader Shah staat in de Verdieping, dagblad Trouw van 11-6-14. 'Als het aan de taliban had gelegen was Nader Shah er niet meer geweest. De Afghaanse jongen was door hen zo grondig gehersenspoeld dat hij geloofde dat het goed was om zich met een bomvest op te blazen. Het explosief zou zijn jonge lichaam in stukken hebben gereten, en misschien dat van tientallen buitenlandse militairen met hem.
De radicaal-islamitische taliban spiegelden hem voor dat hij in het paradijs verder zou leven. Een van hun moellahs beloofde de jongen geld voor zijn familie en een beloning van Allah, en hij geloofde het. Nader Shah zou hun dodelijke werktuig worden, in de bloedige strijd om de macht in Afghanistan. Maar door een toevalligheid bleef Shahs leven gespaard.'
 
Ook dat verhaal zal ik onderweg, langs het Noord-Hollands kanaal weg laten waaien omdat die jonge in de gevangenis wil blijven. In plaats daarvan zal ik de hanen en schapen vragen die naast de molen wonen even van zich te laten horen als ik er langs fiets.
En bij de pont laat ik mijn fiets zonder slot staan want voor het geval iemand hem nodig heeft kan hij/zij gebruiken en terugbrengen. Voor de zekerheid zal ik er een briefje eraan hangen waarop de tijd staat wanneer ik hem weer nodig heb.
In de trein zal ik genieten van de mensen, van de damp en het zweet gemengd met allerlei geuren, shampoo geuren, gel geuren en ik zal zeker genieten van de gesprekken, telefoongesprekken en gewone gesprekken.
En als ik op mijn werk aankom ben ik fit, helemaal klaar om er een mooie dag van te maken.