6. aug, 2014

De VN baas heeft geen tijd voor Koerden en ISIS, waarom?

Shingal is de stad die met enorme bloedvergieten door ISIS werd overgenomen. Het is de stad die ik niet ken maar de stad waarover ik zo vaak heb gehoord. De stad die zo vaak werd bezongen. De stad die een berg heeft met dezelfde naam, een berg die Zich in de epiek, zang en litteratuur vereeuwigd heeft. De stad die altijd vocht tegen het elimineren van zijn Koerdische nationaliteit. Saddam probeerde de Yezidies (het leeuwendeel van de bewoners van Shingal zijn Yezidies) als Arabieren te laten registreren maar ze hebben dat met hun dood bevochten. Figuren uit die stad hebben naam gemaakt in de strijd, in de politiek van de Koerden. Gisteren teisterden me de beelden van de gevluchte Shingalies. Massale uittocht. Ik las ook dat duizenden vast zaten in de berg, dat de enige twee toegangen door de ISIS gecontroleerd worden en dat betekent een massamoord in de geliefde berg. En nu, vandaag komen positieve berichten. Als die berichten kloppen hebben Koerdische vrijheidsstrijders de ISIS weer verjaagd en de stad veroverd. Of dat klopt weet ik niet, waarschijnlijk niet. Ik neem contact op met een van mijn FB vriendinnen die uit Shingal komt en vraag haar of ze nieuws van haar familie heeft en wat de laatste stand van zaken is. Ze vertelt dat behalve Arabische bewoners, de ISIS en de lijken van Koerden niemand in de stad is. Dat de Arabische bewoners een lijst van de Yeziedies aan ISIS hadden gegeven. Ze vertelt dat haar opa die niet kon vluchten de enige is die in de stad verblijft tussen de moordende machine die ISIS heeft, de lijken en de lijkengeur. De leden van haar familie proberen pogingen te wagen om de opa uit de stad te krijgen en ze houdt haar hart vast dat dat mis kan lopen. Even later zie ik een link op FB. Een Koerdische lid van het Iraakse parlement smeekt de president om mensen uit Shingal te reden. Ze vertelt huilend en hartverscheurend dat naast de massamoord op de bewoners daar jonge vrouwen worden als slavinnen verkocht. Ze stort in. Bepaalde leden van het parlement luisteren machteloos en kijken medelevend anderen zijn druk met hun smart telefoon en horen blijkbaar niets wat ze zegt. 

Ik kijk of het nieuws door de Nederlandse media opgepikt wordt. Nee. In de Nederlandse media heerst nog steeds Israël en Hamas. Zoals alles in het leven zijn er die meer aandacht krijgen dan de ander. En natuurlijk mag VN secretaris zich boos maken over het bombarderen van een school in Gaza. Maar zou de staatsecretaris zijn hele woede daar over Israël kwijt heeft geraakt zodat hij geen zin en energie meer heeft om een klein woord te besteden aan Koerdische steden en dorpen die totaal ontvolkt zijn? Waar niet alleen scholen maar heilige plaatsen vernield worden, waar vrouwen verkocht worden? Maar misschien heeft de VN secretaris geen reden om het te doen want behalve de Koerdische tv stations is niemand in de buurt en Koerden zijn geen lid bij de VN en ze tellen niet. Dus maar geen aandacht.

Ik zou het fijn vinden, nu rust in Israël en Gaza heerst, dat het Israëlische leger de Koerden komt bombarderen. Ik zou het niet erg vinden als ze zelfs de scholen gaan bombarderen misschien krijgen de Koerden aandacht van de wereld van de VN en van de westerse media. Want ISIS is niet erkend als staat en Koerden zijn ook niet erkent als staat en wanneer ze elkaar helemaal elimineren interesseert niemand het want ze bestaan niet. Niet erkend niet bestaat. En wanneer ISIS zo doorgaat wordt ze binnenkort erkent en dan zal misschien de VN baas op bezoek gaan.