9. okt, 2014

IS strijders zijn geen wilde dieren

Het nieuws is een spiraal. Het zuigt je, als je niet oplet, steeds dieper en dieper. Je raakt er in de ban van, het beperkt je leven. Je gedachten worden in hol, in een grot gestort. Een grot zonder einde, pikkedonker en zonder licht. 

Je moet de zaak dus relativeren, je je boven het nieuws stellen en met een argwaan luisteren. Niet alles wat verzonden wordt is waar. Niet alles wat gezegd wordt is nieuws. Men moet de items vullen en je bent maar een consument. En in deze tijden van het geweld zijn het de beelden, de gruwel beelden, die alles bepalen. Beelden die je vertederen en als je vertedert raakt kan je niet optimaal denken. Niet dat ik zo'n rationeel iemand ben die dingen relativeert maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. Dus, ik zegt maar misschien heb je er iets aan.

Maar laat me je even uit die spiraal halen, uit de donkerde van een grot dat geen einde kent. Laat me maar door het nieuws heen prikken, door al die commentaren en meningen. Het nieuws bied ook leuke dingen aan als je je er niet in gaat sluiten. Vanmorgen vroeg wilde ik weer, als eerste na wakker worden, weten wat er met Kobani gebeurt. Ik hield mijn hart vast dat de stad in de handen van IS was gevallen. Ik was bang dat ik massa slachting zou zien en massa onthoofdingen van Koerdische vrouwelijke strijders. Arabische en Nederlandse zenders vertelden weinig nieuws. Naast de herhaling van eerdere berichten kwam het nieuws van de demonstraties van Koerden in Turkije bijna als de laatste item, vlak voor het weerbericht. 

De dominante nieuws winnaar vandaag was ebola. Nee, ik moet preciezer zijn. Het was de hond van de Spaanse verpleegster die ebola heeft. Haar hond zou afgemaakt moest worden. Heel veel protesten kwamen op gang en de hond werd een wereldbekende hond, een slachtoffer waar de hele wereld medelijden mee had. Terecht. Men weet niet of hij besmet is maar blijkbaar men heeft geen plaats en medische voorzieningen voor het behandelen van een hond. Dus, afgemaakt. 

Het is me ontgaan of de Nederlandse partij voor dieren wel of niet mee protesteerde tegen het afmaken van de hond. De hond waarvan we niet weten of hij besmet is of niet maar toch afgemaakt werd. Ik weet wel dat de Nederlandse partij voor de dieren tegen de bombardementen op IS was. Waarom? Weet ik niet echt. Ik hoop niet dat de Nederlandse partij voor de dieren IS strijders als dieren ziet en daarom tegen de bombardementen op hen was. Als ik van een ding zeker ben is dat IS strijders geen wilde dieren zijn. Je bent benieuwd hoe ik tot deze conclusie ben gekomen. Ja, onlangs zag ik een film. Een tijgerin doodde een aap en trok haar naar een plek om het op te eten. Tijdens de sleur partij baarde het gedode slachtoffer een baby. De tijgerin schrok, dacht even na en liet het slachtoffer los en bekommerde zich om de baby. Geen enkele IS strijder zal de daad van de wilde tijgerin na kunnen doen, zelfs niet aan denken.