16. mrt, 2015

De genocide die niet erkent wordt...

Natuurlijk wil ik positief denken. Ik wil zeker niet blijven jammeren wat er met de Koerden in het verleden gebeurt is. Zeker op een dag als deze (16 maart). Het zijn maar 27 jaar geleden dat de vliegtuigen van de Arabisch nationalistische dictator Saddam Hussein de Koerdische stad Halabdje met gifgassen en chemische bommen hadden gebombardeerd. Aan de ene kant wil je het vergeten want niemand wil zulke drama's meemaken. Niemand wil de opgezwollen lijken van mensen en dieren overal zien liggen, door de hele stad. Aan de andere kant mag geen enkele Koerd dat vergeten. De herinnering er aan moet levend blijven. En vandaag de dag ligt het gebied weliswaar in de handen van de Koerden zelf, onder een Koerdisch bestuur maar het gevaar is niet geweken. Koerden en Koerdistan blijven bedreigd door de vijandelijke machten in het gebied. Vijanden die bommen gebruiken die bijna hetzelfde effect hebben als de bommen in 1988 op Halabdje vielen. Er is nu bewijsmateriaal dat de terroristen van ISIS chloorbommen gebruiken tegen de Koerden, overal waar ze kunnen komen. Dat kan je zien aan de gele kleur die waar te nemen is tijdens de ontploffing. 

Wat merkwaardig is, als de berichten kloppen, dat vele mensen uit de toen getroffen stad Halabdje zich hebben aangesloten bij de terreurgroep ISIS en bestrijden eigen volk met alle middelen die zij in handen krijgen. Misschien nu met de chloorbommen. Je kunt je afvragen hoe komt dat? En deze vraag werd onlangs aan mij gesteld door een Koerd, tijdens een lezing die ik had gehouden. Mijn antwoord op die vraag kwam spontaan uit. Ik zei dat ik de echte reden niet wist maar misschien komt het omdat de getroffen stad een beetje een speelbal was geworden voor de rivaliserende Koerdische partij die al meer dan twintig jaar de macht in handen hebben. Dat de mensen uit Halabdje de schuld van de ramp die hun stad trof voor een deel bij de Koerdische strijders leggen. Dat de stad niet de aandacht kreeg dat hij verdiende. Kortom er zouden diverse oorzaken zijn die de bewoners van Halabdje in de armen van ISIS duwden. De echte redenen weet ik in ieder geval niet. Het is ook niet te bevatten waarom de jongeren over de hele wereld zich bij terreurgroepen aansluiten. Misschien geldt dat ook voor de jongeren uit de stad Halabdje. Misschien is het een combinatie van ontevredenheid over de Koerdische bestuurders, politici en armoede. 

In ieder geval is het wrang dat mensen uit Halabdje zich bij ISIS aansluiten, zeker 27 jaar na de ramp op hun stad. Een ramp die kan gezien worden als de grootste oorlogsmisdaad na de tweede wereldoorlog. Een misdaad die ik niet anders als genocide kan zien, een genocide die door de wereld niet als zodanig erkent wordt. Schandalig...