16. mei, 2015

Alleen voor goede mensen dit schrijven is bedoeld

Nee, ik wil geen video's zien waarin gemarteld wordt. Nee, ik wil ook niet meer over het geweld van ISIS en andere terroristische gewelddadige organisaties schrijven. Ik walg van elk soort geweld vanuit een machtsposities. Mensen die anderen martelen zijn laf, laf tot op het bot. Het zijn psychopaten die door lafheid en frustratie beheerst zijn en dat proberen via een machtspositie anderen pijn te doen. Het zijn mensen zonder moraal, zonder geweten en zonder geloof behalve het geloof in geweld, geloof in haat en vernietiging. Het zijn mensen haters, goddeloze mensen haters. Het zijn het niet waard om er over te schrijven. Maar je kunt tegenwoordig bijna er niet aan ontkomen. Je gaat op internet, je klikt op het Facebook en je ziet videobeelden zichzelf afspelen zonder erop te klinken. En ik zag een video-opname zonder het af te spelen, zonder geluid. Er hing een grote zwarte vlag aan een wand, de vlag van de zwarte duivels die onder de echte islam opereren. Onder de vlag zaten mannen aan handen geboeid. Er stonden een paar gewapende en gesluierde mannen. Een gemaskerde man schopte, heel lang, tegen het hoofd van een vastgebonden man, stond op zijn buik en sloeg verder met het loop van zijn geweer tegen de machteloze. Een andere gewapende man stond er naast ontspannen te bellen, met een grote mobiele telefoon. Op de voorgrond zaten nog een paar mannen te filmen met hun smart telefoons. Een andere gewapende man probeerde zijn collega terrorist die aan het martelen was te stoppen. Ik dacht dat die medelijden had met het extreme geweld die zijn collega terrorist aan het uitoefenen was. Maar het was andersom. Hij vond blijkbaar dat zijn collega terrorist niet genoeg geweld gebruikte. Want die gebruikte zijn voeten, benen, handen en zijn geweer. Die waren blijkbaar niet genoeg. Deze had een (soort) zweep in de hand en begon in te hakken op de mannen die op de grond zaten de schoppen en de klappen van de zweep te ontvangen. De eerste die zonder zweep sloeg haalde ineens een soort ketting, hart kan een fietsketting zijn, en begon te slaan op de rij machteloze mannen. Op dit moment dacht ik aan de films, de Amerikaanse films waarmee we opgegroeid zijn. De films waar op het moment dat het te veel wordt een held komt en een einde aan het geweld en aan de onrechtvaardigheid maakt. Ik dacht (ik hoopte) nu worden die terroristen geraakt door kogels en er een einde komt aan het lijden van de machtelozen. Maar ik besefte dat documentaires geen fictie en er geen ruimte is voor moraal. Ik besefte dat niet had moeten kijken. Nu ik er over schrijf breng ik dat onder de aandacht. Misschien werkt dat als rekruteren want er zijn blijkbaar heel veel zieke geesten in deze wereld die laf zijn, die gefrustreerd zijn en willen in machtspositie komen om anderen pijn te doen. Walgelijk, ja walgelijk. Andere woorden heb ik er niet voor. Zullen we hopen dat alleen maar goede mensen dit schrijven lezen.