21. mei, 2015

Omheining tegen wil en dank

Als ik voor elf uur, een uur voor middernacht, slaap word ik een paar uur later. Uitgeslapen. Het heeft dan geen zin om in bed te blijven. Zachtjes ga ik de trap af. TV aanzetten heeft geen zin want de commerciële omroepen zenden of naakte vrouwen uit of de "charlatans" die zogenaamd de toekomst voorspellen voor eenzame mensen. De publieke omroepen zenden de herhalingen van het nieuws en programma's als DWDD. Omdat het geluid in de stilte van de nacht tien keer zo hard aankomt heeft dus geen zin om het nieuws, Pauw, DWDD en zijn LuckyTV te bekijken. Trouwens LuckyTV, die een paar jaar geleden erg geestig en sterk begon, begint een beetje ordinair te worden. Het gaat de laatste tijd bijna uitsluiten over de koning. De maker wil de koning belachelijk maken maar langzamerhand begint hij zichzelf belachelijk te maken. Hij heeft blijkbaar geen fantasie meer om mooie satire te maken.
Ik kijk naar mijn telefoon en zie een paar berichten die eerde op de avond waren verstuurd. Een bericht bevat een link. Ik klik op de link en zie Maarten Spanjer commentaar leveren over de uitzending van DWDD waaraan ik een column besteed. Het gaat over de interruptie van Sylvana Simons en haar ergernis over het woord zwartjes van Martin Simek. Hij is niet eens met de interruptie van Sylvana en kan het accent van Simek goed nadoen.
Een ander bericht was van een buurvrouw die ik had gevraagd of ze het nummer van haar tuinman wilde geven. Ik wil namelijk, tegen wil en dank, een omheining maken. Mijn Nederlandse buren die drie grote auto's hadden gebruikten altijd de maximale ruimte. Ik vond het irritant maar heb nooit iets van gezegd of liet merken. Een jaar geleden hebben ze hun huis verkocht aan een rijke Turkse familie. Het jonge echtpaar dat hun eerste baby na twee maanden baarde heeft weliswaar maar twee auto's maar gebruik ze de ruimte optimaal. Daarbij komt dat het echtpaar waarschijnlijk een werkster heeft die ook een auto heeft. Voor de deur staan vaak schoenen en twee fietsen. De helft van de achterwielen van fietsen staan op mijn grond. Ik irriteer me soms maar omwille van een goede verhouding zeg ik maar niets. De buurvrouw, de jonge moeder, heeft een rijke pa die bijna elk weekend uit het buurland met zijn hele dikke zwarte auto komt logeren. Hij wil persé zijn auto voor de duur parkeren. Hij kan niet goed achteruit parkeren en zijn auto staat vaak scheef, soms met een van zijn banden op mijn terrein. De derde auto wordt op de straat dubbel geparkeerd. Omwille van goede verstandhouding zeg ik maar niets. Ik haal mijn schouders op en zeg:'ach, wat maakt het uit.' Nu de dikke zwarte auto met de buitenlandse kenteken al ruim drie weken scheef achteruit geparkeerd staat met de linker voorwiel op mijn grond denk ik maar aan om een omheining te maken en daarom had ik de buurvrouw benaderd. Voor de nieuwsgierigheid ging ik naar mijn andere buren kijken. Zes van de (totaal) tien bewoners hebben een omheining gedaan. Drie ervan met planten, grote planten, bijna bomen. Dus als ik straks een omheining ga maken komt het niet omdat ik geen contact met mijn buren wil hebben. Ik vind ze allemaal lief en aardig maar we hebben geen echte contact. We weten dat wanneer we elkaar nodig hebben wij, over en weer, open staan voor hulp. Als ik iets nodig heb kan ik gerust aanbellen voor hulp. Dat doe ik weleens en ik krijg die ook, tot nu toe...