8. nov, 2015

Tele2 weg ermee!

Vijf maanden geleden neem ik het besluit om met Tele2 te stoppen en over te stappen naar een andere provider. Ik geef mijn besluit zelf door aan Tele2 en laat mijn nieuwe provider ook hetzelfde doen. Dubbel check is natuurlijk beter. Tele2 geeft aan dat het betreurt maar respecteert mijn besluit. Een van de redenen van de overstap ligt in het feit dat ik Tele2 niet vertrouw, vooral als ik in het buitenland een bundel van 100MB koop. Je hebt geen enkele controle over. Een keer was de bundel binnen twee uur op terwijl ik geen minuut internet gebruikte.
Een maand na de opzegging boekt Tele2 toch het maandelijkse bedrag dat ze al twee jaar deed. Ik neem contact op en vertel dat het onterecht is. De aardige Tele2 medewerker begrijpt het volkomen, biedt zijn excuus aan en belooft het ten onrechte afgeboekte bedrag terug te storten. Een maand later herhaalt zich hetzelfde verhaal, inclusief mijn contact met Tele2 en een aardige medewerker die de excuus biedt en beterschap belooft. De derde maand is de zaak standvastig. Tele2 blijkt taaier dan de Berlijnse muur van de jaren zestig. Na een derde telefonisch contact dat elke keer lange minuten duurt en irritaties oproept die langzaam beginnen te stijgen belooft de aardige medewerker weer beterschap. En inderdaad ik krijg de helft van het bedrag terug maar tegelijk krijg ik een bericht dat mijn nieuwe factuur er ligt en er wordt weer het maandelijkse bedrag afgeboekt. 'Niet boos worden, ontspan en heb geduld', fluister ik in mijn eigen oor maar mijn oor kan niets horen. Mijn oren worden blind van woede. Ik pak de telefoon en als ik voor de zoveelste keer al mijn gegevens (het huisadres, de postcode het huis nummer, mijn naam en geboorte datum) door de telefoon moet zeggen vóór ik geholpen kan worden, sta ik bijna te ontploffen. Maar ik beheer de woede enigszins door te gaan liggen terwijl ik aan het telefoneren. De aardige medewerker begrijpt het ook niet waarom het misgaat en probeert zijn best te doen me met een andere afdeling te verbinden. Na een kwartier wachten wordt de lijn opgehangen. Twee dagen later krijg ik een bedrag van een maandabonnement terug om weer een bericht te krijgen dat de nieuwe factuur staat vrolijk op me te wachten. Het bericht lees ik onderweg via mijn iPhone en loop als een Stier met rook uit mijn neusgaten richting huis om te bellen en alle aardige medewerkers uit te schelden. Ik doe de deur open en tref een brief van Tele2 op de deurmat. Ik laat een zucht van verlichting er van uit gaande dat ze zich excuseren en hun fout per brief toegeven. De brief is een dreigement. Als ik niet tijdig betaal krijg ik boete. Ik reageer schriftelijk en doe de brief en mijn reactie in dezelfde envelop en stuur hem meteen terug. Ik schrijf hier niet wat ik er bij denk maar wat ik denk kan je wel raden. Een paar dagen later krijg ik een anoniem telefoontje. Ik neem niet op maar later luister ik naar de excuus van een aardige Tele2 medewerker die de fouten van het bedrijf erkent en dat ik mijn geld terug krijg. Ik zie de zaak als afgesloten. Echter een dag voor mijn terugkeer uit vakantie kijk ik naar mijn bankafschriften en ik zie dat Tele2 een bedrag weer heeft afgeboekt. Ik kan haast niet boos worden. Ik krijg grote bewondering voor Tele2 en gun het bedrijf bijna dat bedrag voor de doorzettingsvermogen die ze hebben, voor de taaiheid. Ik besluit niet te reageren maar gewoon via mijn bank het bedrag terugboeken. Ik wacht of ik een deurwaarder krijg voor iets dat ik geen schuld aan heb. Als dat gebeurt betekent dat Tele2 die schuldbewust mijn probeert te stelen de zin krijgt.