19. feb, 2016

Die klote rechtvaardigheid blijft weg!

Zou ooit de rechtvaardigheid zijn macht gebruiken en zijn tanden tonen? Zou hij de Koerdische volkeren in Koerdistan uiteindelijk redden van de eeuwigdurende onderdrukking, vernedering en uitroeiing? Dat duurt lang, te lang. En als er een klein licht in de tunnel te zien zou zijn had ik in de rechtvaardigheid geloofd maar alsnog er is geen schijn van kans.
In deze moderne tijd van de 21ste eeuw waar de wereld, door internet en massamedia, een klein dorp geworden is, leven de grote machten, wat Koerdische kwestie betreft, in een onbereikbare dorre woestijn waar geen licht, stroom of internet bestaat. Het zwarte schaap van de wereld, van de wereld naties zal het Koerdische volk blijven. Terwijl de grijze wolf genaamd Erdogan de onderdrukking van meer dan 20 miljoen Koerden, binnen de officiële grenzen van zijn staat, met harde hand voortzet en daarbij de steun van de wereld krijgt, inclusief van menselijke organisaties als Amnesty International, gaat hij, met harde hand, de Koerden buiten zijn grenzen bestrijden. Hij wil liever dat islamitische terroristische organisaties als ISIS en Al-Nusra aan zijn staat grenzen dan de gewone vreedzame eigen bewoners van dat gebied. De enige reden is omdat ze Koerden zijn en nooit een ander land hebben bezet of een ander land aangevallen hebben. Koerden verdedigen al eeuwen hun grondgebied dat steeds kleiner wordt.
Als één iemand heel goed weet dat de laatste aanslag in Ankara die het leven koste aan vele Turkse militairen niet door de Syrische Koerden gepleegd is dan is dat Erdogan, de Turkse president. Maar hij gaat door om de wereld er van te overtuigen dat het de Syrische Koerden waren die dat gedaan hebben. Hij moet een excuus hebben om zijn geheime vrienden van ISIS openlijk te helpen het strookje grens die ze in Syrië bezetten te behouden. Hij wil de ISIS niet weg hebben langs zijn grenzen. Of de wereld weer intrapt en hem gaat steunen is reëel. Als de wereld de ogen weer gaat sluiten over de misdaden Erdogan jegens Koerden door hem te steunen of althans te zwijgen dan is de rechtvaardigheid ver te zoeken.
Ik begrijp niet waarom niemand wil dat de Koerden in vrede en vrijheid leven. Ik liep de afgelopen dagen door de drukken straten van Erbil, de hoofdstad van Zuid-Koerdistan. Ik hoor meer Arabisch gesproken worden dan Koerdisch. In een grote park genieten met name Arabieren van het leven in de Koerdische stad. Ze picknicken, wandelen en zijn totaal vrij wat ze willen doen terwijl de armoede is duidelijk te zien. De Koerden hebben het moeilijk in hun eigen stad, land. In de drukke markt bestelde ik een granaatappelsap. Ik vroeg de jongeman die de granaatappels perste waar hij vandaan kwam. Hij zei dat hij uit Falloedja* komt. Ik vroeg hoeveel mensen komen uit Falloedja. Hij zei bijna een miljoen. Ik dacht dat hij overdreef en vroeg verbaasd of het echt was. Hij zei dat er miljoen uit provincie Anbar zijn komen waar Falloedja er behoort. En al die mensen moesten werken waardoor de werkende Koerden in grote nood en onderdrukking komen. De Koerden klagen niet. Ze denken dat het geen zin heeft. Nee, al die Arabieren leven in de Koerdische stad. Dat kan je naar de onveilige omstandigheden refereren waarin Irak verkeert maar dan moet een organisatie als Amnesty International de Koerden niet zwart maken door te rapporteren dat ze de Arabieren uit hun dorpen verjagen. Daar, terwijl ik aan mijn granaatappelsap nip, denk aan die leden van Amnesty die dat rapport over Koerden schreven en er ontsnappen twee woord uit mijn keel, hard: Foei Amnesty, foei!