22. apr, 2016

De enige Turk met ballen?

Jaren zeventig van de vorige eeuw waren de jaren van de machtigste Iraakse man. Die man heette Saddam Hussein. Hij zorgde ervoor dat iedereen hem vreesde. Je mocht Allah en de profeet Mohammed, in het openbaar, beledigen maar niemand mocht enkel kritisch woord over hem zeggen. Men was niet alleen in het openbaar bang zijn naam niet te verheerlijken maar ook thuis. Want je wist niet welke familielid kon je verklikken. Zelfs als je niet klapte wanneer hij verscheen kon je een zware straf krijgen.
Een mop: Saddam ging een keertje, vermomd, naar een bioscoop. Elke film begon eerst met zijn optredens in het openbaar net als de huidige reclame filmpjes die voor de hoofdfilm gedraaid worden. Toen hij op het scherm verscheen klapte iedereen behalve Saddam zelf want hij vergat even dat hij vermomd was. De man naast hem tikte op de knie van de vermomde Saddam en zei: 'applaudisseren sukkel, anders neuken ze je moeder.' Einde mop.
Een keer zat ik in de tuin te lezen en ik hoorde de buurvrouw met mijn moeder praten. De buurvrouw was boos over haar kleinkinderen die meededen in de jeugd van Saddam. En opeens fluisterde ze: 'Saddam is de enige man met ballen in Irak.' Ik lachte spontaan maar haar opmerking was pijnlijk. Het was pure cynisme.
De wereldleiders, van Amerika tot Sovjetunie, tot China toe en wat er tussen ligt hadden enorm gezag voor Saddam en deden goede zaken mee. Voor die leiders was geen enkele belemmering dat Saddam de Koerden met alle middelen bestreed, zelfs met chemische wapens. Niemand had er moeite mee dat hij de Koerden probeerde uit te roeien want hij was een bevriende, sterke en charismatische "staatshoofd".
We weten allemaal wat er met Saddam gebeurde, toen hij over de rode lijn ging. Hij moest zich, in een gat in de aarde als een rat, verbergen. Al die macht die hij had was weg en zijn ballen waren ineens gecastreerd. Het gezicht van zijn beul en de galg waren het laatste wat hij kon zien vóór hij, als een stukje stront, in de riolen van de geschiedenis werd doorspoeld.
Is de mens onveranderlijk of herhaalt de geschiedenis zich, in een cirkel?
Nu schijnt een leider, een buurman van Saddam die dezelfde eigenschappen toont als die van de toen machtige Saddam. Hij is nu voortdurend in het nieuws. De wereldleiders, vooral de Europese leiders, tonen gezag en maken van hem een machtige man. Ze zijn min of meer bang voor hem. En hij, om in de termen van de oude Irakese buurvrouw te spreken, schijnt de huidige Turkse leider de enige Turk is die ballen heeft. Hij spreekt een duidelijke taal. Hij bestrijdt de Koerden in Turkije en daarbuiten. Hij schaft de vrijheid van meningsuiting uit en zet tientallen journalisten in de gevangenis. Hij ziet de integratie van Turken in Europa als assimilatie en verwerpt dat. Hij is een narcist en duldt geen enkele belediging. Nu heeft hij de Turken in Turkije de mond (min of meer) gesnoerd probeert hij de monden van Europeanen en Turken die in Europa wonen te snoeren. Hiermee zal hij ver gaan, veel bereiken. Ligt dat aan het feit dat hij de "enige is met ballen" of is het de angst van anderen die hem de status geeft van de enige Turk met ballen? In ieder geval de man die nu overal de scepter zwaait gebruikt zijn ballen optimaal. Zal dat ooit leiden tot zijn castratie?