27. mei, 2017

Warm, Trump en Caligula

Warm. Tropische warmte. Beklemmende benauwdheid. Er zullen zeker wat oudere en zwakke mensen die er aan lijden en misschien ook eraan bezwijken. Mocht dat het geval zijn dan zijn ze op een mooie dag gestorven. 

Ik ga het niet hebben over het klimaat want daar heb ik, net als Trump, geen enkel verstand van. Ik probeer me aan het weer aan te passen want ik weet dat het weer zich niet aan mij aanpast. 

Het is nog vroeg in de ochtend, althans in de het weekendtermen want het is nog geen negen uur, maar de vele zon die het water onder mijn balkon zweept weerspiegelt in mijn gezicht. Ik ben te lui om op te staan en ergens anders te zitten wetende dat de zon niet eeuwig het water zal zwepen en in mijn ogen weerspiegelen. Ik daag de zon uit en probeer te concentreren op wat ik wil doen. Voor mij is het geen dag om naar het strand te gaan. Te warm, bijtend warm en ik ben niet van de smeren die hun lichaam smeren. De koelte in de bossen is een optie maar als je te lui bent dan verzin je wat om niet er heen te gaan. Take is een goed excuus. Naar de stad gaan heeft geen zin in die hitte en de smog zit te wachten. Kortom, ik wil gewoon een dag luieren. 

De dikke krant ligt als een slome hond. Hij voelt zich niet gepasseerd maar voldaan omdat hij een paar uur geleden door mijn handen gegaan. Wat kan ik nog herinneren van wat ik las. Bijna niets. Ik weet alleen dat de formatie is nog lang niet rond, dat GroenLinks is weer in het vizier, dat Erdogan Turkije en het Midden-Oosten gevaarlijker maakt en dat Trump niet snel verandert en een baby blijft. 

Als ik Trump zie denk ik aan Caligula. die zich alles permitteerde omdat hij de mensen verachtelijke hypocriete wezens vond en zichzelf als de enige vond die de waarheid durfde te spreken. 

Caligula, die in de eerste eeuw over Rome heerste werd in 1979 in een pornografische film verbeeld die in de Nederlandse bioscopen draaide toen ik pas in Nederland kwam. Ik kende Caligula, met dezelfde titel, als een toneelstuk van de Franse schrijver/filosoof Albert Camus, een toneelstuk dat ik graag wilde regisseren maar ik werd zelf een personage in het andere beroemde toneelstuk Wachten op Godot. 

De felle weerspiegeling van de zon is nu zacht. Het is nu een golvend en dansend licht....