14. apr, 2018

Cynisme en Hypocrisie

Hypocrisie in een lege cirkel 

De laatste militaire actie tegen Syrië door US, UK en Frankrijk is weer een act van hypocrisie. Als het een doel dient is dan het doel van handel in wapens, meer handel in wapens en olie. De aanval is uitgevoerd op installaties die allang leeg en ontruimd zijn. De geallieerden schuiven het niet onder stoelen of banken dat ze de Syrische president geen kwaad willen doen. Trump permitteerde zich om hem als een dier te noemen maar dat was min of meer omdat de Syrische president Assad heet en dat betekent Leeuw en leeuw is inderdaad een dier, sterker nog de koning van de jungle. Het zal me niet verbazen als Trump na die benoeming een telefoontje van Poetin zou hebben gekregen en dat beide heren zich rot hebben gelachen om die benoeming. 

Het is snor met die Syrische president. Het zal hem geen blaam treffen net als de Iraanse geestelijke en de Turkse president die opvallend een nieuwe rol heeft gekregen om te acteren en dat heeft hij weer perfect gedaan. Dit soort figuren zijn in staat tot alles om aan de “macht” te blijven. Ze zijn marionetten van de grote machten en de grote machthebbers hebben korte contacten met elkaar en hebben de regie stevig in de hand. Saddam Hussein, die dacht dat hij de machtigste president van het Midden-Oosten was en de leider van de Arabische natie maar daarin was hij doorgeschoten in zijn rol. Hij maakte er een overtreding en moest boeten. Hij zou nog steeds regeren en wonen in een van zijn grote paleizen als hij niet openlijk de ijzeren dame van UK en de vader van de president van US niet har vernederd door zijn portret als een voetveeg te gebruiken.

De Syrische president, de Turkse president en de Iraanse en Iraakse machthebbers kunnen blaffen en dreigen en dat is een onderdeel van het spel. Het hoort bij hun rollen die ze moeten acteren en zouden nooit de belangen van hun meesters in gevaar brengen. Trump zou nooit Poetin aanvallen en andersom ook niet. Ze maken het spannend. 

De enige verliezers zijn de gewone bewoners, de bevolkingen van de landen van het Midden-Oosten, vooral de minderheden als Koerden. Koerden die in democratie en oprechtheid van de grote machten “geloven” en telkens meedoen om het “kwaad” voor de grote machten te bestrijden. Maar telkens komen ze bedrogen uit. Want alles is al besproken door de uitgekookte leiders, de agenten van de grote machten. 

Als de grote machten echt de rechten van de mensen en volkeren respecten/verdedigen en niet hun eigen belangen en die van hun agenten, van de lokale machthebbers, zouden ze stoppen met verkoop van wapens en met het aansteken van oorlogsvuren. Ze zouden de rechten van volkeren (bv van 40 miljoen Koerden) erkennen en het kwaad en de onrecht die hen overkwam belonen met vrijheid, onafhankelijheid.