22. jul, 2018

Hypocrisie is van ons allemaal!

De massale reacties op de uitlatingen van Stef Blok, de minister van buitenlandse zaken blijven aanhouden en opzwellen. 

Blok heeft een gevoelige snaar geraakt, een snaar die de waarheid in verschillende tonen aangeeft. In de jaren negentig kende ik een aantal Surinaamse intellectuelen. Surinamers waren in de jaren tachtig van de vorige eeuw vaak in het nieuws, negatief. We konden hartelijk lachen om politieke grappen. Toen ik een keertje van een Nederlands-Surinaams collega hoorde dat de bevolking van Suriname maar half miljoen telde en de helft daarvan in Nederland woont ging mijn mond van verbazing open. Ik zei: ‘gelukkig zijn jullie niet meer anders hadden jullie de hele wereld geterroriseerd. We lachten hartelijk erom. 

Natuurlijk iedereen weet dat de moskeeën, kerken en synagogen in Suriname naast elkaar staan maar wie liet die gebedshuizen naast elkaar bouwen? Dat was toch het werk van de Hollandse kolonisten of vergis ik me? Als dat zo is wat was de reden? Was de slaaf belangrijker of zijn religie en etniciteit? 

Deed Stef Blok zijn uitspraken op een black-out moment of deed hij dat bewust? Dat maakt niet meer uit. Hij heeft zich voor de lul verklaart, zeker nu hij door het stof gaat en zijn excuus aanbiedt. 

Het Nederlandse minderhedenbeleid van jaren 80/90 dat onder het sociale mom van ‘Iedereen heeft het recht om eigen cultuur, taal en religie te behouden’ heeft averechts gewerkt, tegen integratie. 

Het resultaat is dat de meerderheid van de Turken en Marokkanen voelt zich meer met zijn herkomst land verbonden dan met Nederland. 

Denk aan de Nederlandse Turken die voor Erdogan in Europa strijden en in Nederlandse steden de Turkse vlaggen hijsen. Denk ook aan de Marokkaanse voetballers die in Nederland geboren en getogen zijn maar toch voor Marokko kiezen. 

 

Murat Isik, winnaar van de Librisprijs, schrijft in zijn column in de Volkskrant ‘Bloks woorden zijn duister en fatalistisch. Ze kwetsen niet alleen miljoenen mensen (in Nederland wonen twee miljoen mensen met een niet-westerse achtergrond en anderhalf miljoen nieuwkomers uit westerse landen), maar zijn ook gevaarlijk en suggereren dat het onvermijdelijk is dat de boel hier straks volledig ontspoort en het op geweld uitdraait. Xenofobie zit nu eenmaal in onze genen, stelt Blok.’ 

 

Ik vraag me af hoeveel van die genoemde miljoen mensen van het bestaan van Stef Blok weten laat staan van zijn uitspraken? Als je van iemands bestaan niet weet hoe kan je je door zijn uitspraken gekwetst voelen? 

Ik ga mijn woorden zelf weerleggen. 

In 1989 protesteerden miljoenen moslims over de hele wereld (ook in Nederland) tegen de Brits-Pakistaanse schrijver Salman Rushdi. Ze verbranden zijn portretten en zijn boeken. Vrijwel niemand van die woedende massa had van het bestaan van Salman Rushdi gehoord, waarschijnlijk niemand van ze had zijn boeken gelezen maar omdat een paar invloedrijke mensen hem van godslastering beschuldigden brak de hel uit van de schrijver. Imam Khomeini (Toen de islamitische leider van Iran) beval, via een fatwa, de schrijver te doden. De moordenaar zou een grote geldsom en een ticket naar het paradijs krijgen waar 72 maagden op hem wachten. 

Murat Isik schrijft dat Blok in 2004 positief was over de integratie van allochtonen in Nederland. 

Is Blok soms gek of geradicaliseerd geworden en in behandeling moet? 

Wat is er gebeurd dat Blok zo veranderd is? Laten we kijken wat er gebeurde sinds 2004. 

Ayaan Hirsi Ali moest vermoord worden omdat zij de islam bekritiseerde en moest Nederland ontvluchten. Theo van Gogh werd door een geradicaliseerde moslim op brute wijze in Amsterdam vermoord. De subsidiestroom uit het buitenland voor islamisering groeide verder en de moskeeën kwamen als paddestoelen uit de grond. 

Sinds de islamitische AK partij van Erdogan de macht daar heeft stijgt de aantallen van Turkse nationalisten en islamisten verder op. Bij de laatste verkiezingen van Turkije hebben bijna 80% van de Nederlandse Turken voor Erdogan gekozen. Erdogan is daadwerkelijk bezig de grenzen van Turkije met geweld uit te breiden en zijn invloed in Europa te verstevigen.

We hebben allemaal vorig jaar gezien hoe Rotterdam op het nippertje ontsnapte aan grote botsing omdat de Nederlandse regering weigerde een minister van Erdogan te laten spreken voor meer invloed op Turken hier.  Rotterdam dreef bijna over een zee van rode Turkse vlaggen.  

Zijn we de demonstraties met zwarte ISIS vlaggen in NL vergeten? Honderden ISIS aanhangers gingen daadwerkelijk naar Irak en Syrië en hebben daar onschuldige mensen vermoord. De stroom van vluchtelingen die Erdogan ontketende om Europa onder druk te zetten voor zijn economische belangen hebben het leven van duizenden vluchtelingen gekost en duidelijk gemaakt Oost-Europese landen geen vluchtelingen willen ontvangen. Ze hebben hun grenzen dicht getimmerd. We hebben toch allemaal die hartverscheurende taferelen gezien of lijden we nu massaal aan dementie? 

En de lijst is nog lang. Denk aan het uitmoorden van cartoonisten van Parijs, aan de disco bezoekers daar en de onschuldigen aan de boulevard in Nice, aan de aanslagen in verschillende Belgische steden, vliegveld en stations, aan de aanslagen op joodse instellingen enzovoort. 

 

Natuurlijk willen we allemaal gelukkig en vreedzaam naast elkaar leven. Dat wilde zeker ook de verschillende etnische en religieuze volkeren van voormalig Joegoslavië, van Irak, van Syrië. Mensen in die landen leefden daar toch, met en naast elkaar, in harmonie of was dat schijn? Waarom werden ze opeens vijanden van elkaar? 

 

Misschien zit Xenofobie (obsessieve angst voor vreemden) niet in onze genen maar een soort angst wel: ‘Onbekend maakt onbemind’. 

Wat zeer zeker in de DNA van de mensheid zit is Hypocrisie! Hypocrisie ontstijgt alle religies, etniciteiten, klasse en gender. Hypocrisie is van ons allemaal;)