26. mei, 2019

Eerste dag Koerdische Filmdagen Amsterdam

De Koerdische Filmdagen Amsterdam (KFD) van 24 t/m 26-5-2019 is een goed initiatief. Wat mij betreft mag elk jaar een dergelijke filmdagen in Nederland plaatsvinden.

In drie dagen kijk je naar speciale en bijzondere films, films die niet in de gewone Nederlandse en Europese bioscopen worden gedraaid. De plaats waar de Koerdische filmdagen plaatsvinden heet Ru Paré, een non-profit organisatie en beschikt over een zaal die zeker geen bioscoopzaal is maar wordt gebruikt om de “Koerdische” films te vertonen. Via een computer, een projector en een scherm worden de films getoond, met alle consequenties van dien. Dat bijvoorbeeld iemand per ongeluk tegen de projector aanloopt die midden tussen twee rijen harde stoelen staat. Het publiek trotseert alle ongemakken om de films te zien en is een mengsel van de vrienden van de organisatoren, Koerden en wat linkse en “intellectuele” Nederlanders en Turken.
De twee eerste films die op vrijdagmiddag beginnen kan ik niet halen. Gelukkig had ik al de lange documentaire ‘Radio Kobani’ van Reber Dosky al gezien. ‘Voice of Bakur’ heb ik dus gemist.
Ik kom tien minuten voor de aanvang van de films  en hoor van verte Koerdisch muziek en zang. De Franse zangers Eléonore Fourniau zingt in het Koerdisch. Ik koop voor 10€ een gele armbande waarmee ik alle films mag zien. Dat is zeker erg goedkoop. Des ondanks is het niet erg druk. De Koerdisch zingende Française maakt tussen twee liedjes door een cynische opmerking over de Koerden die liever onderling Turks spreken ipv Koerdisch.

Er wordt gelachen en zwakjes geapplaudisseerd. 

Het publiek wordt uitgenodigd een trap naar beneden te lopen waar de “film” zaal ons omarmt en de artistieke leider Beri Shalmashi zegt dat zij alle films die getoond worden heeft geselecteerd behalve de eerste korte die van haar hand is. Haar korte film ‘Shouted from the Rooftops’ die bij NPO 3LAB uitgezonden en op youtube te zien is. Het is eigenlijk een gedicht, een melancholische gedachte, over het nut van deelname aan zulke opstand die je geliefde van je afneemt en je stad in puin legt.
Hierna draait de film ‘Zer’ van Kazim Öz en duurt bijna twee uur. Een traag en onsamenhangend begin. Als je geen geduld hebt haak je af maar wanneer de oma die in het ziekenhuis ligt haar kleinzoon een Koerdisch lied zingt en ze daarna overlijdt besluit de kleinzoon naar de oorsprong van het lied te gaan dat ontstond in de kinderjaren van zijn oma die met een welgestelde Turk was getrouwd en nooit durfde haar oorsprong bekend te maken.
De zoektocht van kleinzoon begint met een flink conflict met de zijn vader die het Koerdisch totaal ontkent. De film is met veel humor gemaakt, mooie en bijna surrealistische beelden.