25. sep, 2019

Anonieme doodgeschoten vrouw wordt wereld beroemd

Gisteravond zag ik haar op het programma opsporing verzocht. Vandaag lees ik haar, met een link naar het AD waar de journalist Chris Klomphet verhaal helder beschrijft:Ze werd al in juni naakt en dood aangetroffen in een weiland bij Westdorpe (Zeeland), maar nog steeds weet niemand wie ze is. In een ultieme poging om achter haar identiteit te komen heeft de politie nu een tekening gemaakt van hoe de onbekende doodgeschoten vrouw er bij leven uit moet hebben gezien. Uitzonderlijk genoeg zijn er nu ook medische gegevens van haar vrijgegeven.’

Geen familie, geen vrienden, geen vijanden melden zich voor de gedode vrouw en anoniem begraven, met een ceremonie van een Nederlandse gemeente. In zo’n anonieme begrafenis hoort meestal een gedicht van de stads/dorpsdichter. Maar wat heeft de vrouw zelf aan de zoektocht, de tekeningen die haar tot leven brengen en het gedicht dat ze niet aan kan horen of waarderen. 

De vrouw is doodgeschoten en vervolgens naakt ergens gedumpt. Dat kan haar eigenlijk ook niet schelen omdat ze na haar dood niets meer gevoeld. En als je niets voelt kan het je niets schelen.
Het is de maatschappij die dat erg vindt en terecht. Een mens, elk mens zonder uitzondering, en zeker een vrouw op een respectabele leeftijd behoort met respect behandeld te worden. We weten niet of zij goed of slecht was was. We weten niet wat ze in het leven deed. We weten dat haar, zeker na haar dood onrecht gedaan door haal lichaam naakt te dumpen. Dat hoort niet.
Ondanks de dramatiek of misschien juist door die dramatiek verleent haar verhaal om verder uitgezocht te worden. Het v verdient een roman en een film.
De zoektocht naar de identiteit van de doodgeschoten vrouw zou spannende, dramatische maar misschien andere aspecten aan het licht brengen.

Ik ben benieuwd of haar identiteit bekend gaat worden en of de verantwoordelijken voor haar dood opgepakt worden. Ik hoop van wel want onrecht moet bestraft worden.